Jeszcze kilkadziesiąt lat temu produkcja jabłek w tym rejonie opierała się na miejscowych odmianach, takich jak Sturmer, De-mocrat i Granny Smith. Obecnie przeważają Delicious, Golden Delicious i Jonatan, wprowadzone z Ameryki. Z odmian rodzimych ostała się i dalej odgrywa dużą rolę w produkcji Granny Smith, przypadkowa siewka znaleziona przez babcię Smith (stąd nazwa) około połowy ubiegłego wieku.
Ciekawa to naprawdę odmiana. Jej owoce są zielone jak trawa, nawet w pełnej dojrzałości bez żadnego rumieńca, a mimo to odmiana wytrzymuje bez trudu konkurencję jabłek czerwonych. Powodem tego jest jej atrakcyjny smak. Jabłoń ta owocuje obficie, dlatego też poza Australią jej uprawa rozpowszechniła się mocno w Argentynie i Republice Południowej Afryki. W Europie cieszy się wielkim powodzeniem, zwłaszcza na rynkach: niemieckim, skandynawskim i angielskim.
Jeśli chodzi o ciekawostki sadownicze Nowej Zelandii, to należy wymienić dwie: pomidora drzwiastego i aktinidię chińską, obie występujące na Wyspie Północnej w okolicy miasta Auckland.
Pomidor drzewiasty (Cyphomandra betacea) pochodzi z Brazylii, ale ani w Brazylii, ani w innych krajach na świecie poza Nową Zelandią nie jest uprawiany. Jest to niewielkie drzewo wiecznie zielone, o płaskiej parasolowatej koronie, dochodzące do 2-3 m wysokości, żyjące 8-10 lat.
| |
|